Po decyzji Wiktora Juszczenki, który Stefanowi Banderze przyznał tytuł bohatera Ukrainy za „okazanie niezłomnego ducha w służbie idei narodowej, bohaterstwo i poświęcenie w walce o niezależne państwo ukraińskie". Decyzję tę podjął urzędujący prezydent Ukrainy podczas rocznicy połączenia Ukraińskiej Republiki Ludowej i Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej 22 stycznia 1919 r.
     Działacze Towarzystwa Kultury Polskiej i innych polskich organizacji i towarzystw uznali, że jest to policzek dla Polaków, i że nie wolno czcić ludobójcy, bo nie można negować jego odpowiedzialności za ludobójstwo Polaków. Nasze władze biernie obserwowały to, co się na Ukrainie dzieje i nazywały Juszczenkę przyjacielem Polski i Polaków.
     Bandera, ukraiński nacjonalista, był twórcą ideologii „Ukraina dla Ukraińców". Decyzja Juszczenki była szczególnie przykra dla tych Polaków, którzy tak mocno wspierali Ukrainę w jej europejskich aspiracjach.
     Nadanie tytułu Banderze tuż przed ustąpieniem prezydenta Juszczenki ze stanowiska można też uznać za manifestację jego poglądów. Równocześnie jest to klęska polityki bezwarunkowego poparcia dla Juszczenki, prowadzonej przez niektórych naszych najwyższych polityków.
     Kresowianie po decyzji prezydenta Juszczenki protestują:
                                                                                         „Nie wolno czcić ludobójcy".
www.tvn24.pl